Gele hoornpapaver (Glaucium flavum)

Gele hoornpapaver


De Gele hoornpapaver komt in Nederland weinig voor. Als ze al wordt gevonden, dan is het meestal op de Waddeneilanden. De plant groeit op vloedmerken.
De Gele hoornpapaver heeft kale stengels, die 30-60 cm hoog worden. De bladeren zijn ruw behaard en hebben een blauwachtig groene kleur. Ze zijn veerdelig. De bovenste zijn bijna als een schoteltje stengelomvattend.
De bloemen lijken op grote klaprozen, ze zijn 3-4 cm lang en citroengeel gekleurd.
De vruchten zijn lang, dun en onbehaard en 15-30 cm lang en hebben een vals tussenschot waarin de zaden liggen.

In Engeland wordt de plant Sea-poppy genoemd.

Klik op de afbeelding voor vergrote weergave met beschrijvende tekst

SPECIFICATIES - Gele_hoornpapaver
familiePapaverfamilie (Papaveraceae)
info familieKenmerkend voor deze familie zijn de vier losse kroonbladen en twee kelkbladen die meestal afvallen bij het ontluiken van de bloemen. Er zijn talrijke meeldraden. Er is geen honing. De vruchtdoos is bolvormig met een deksel, of langwerpig en deze laatste springt met twee kleppen open zodat de zaden aan een raamlijst overblijven. Het gele of witte melksap is giftig.
geslacht Glaucium (Glaucium)
info geslacht Glaucium-soorten komen meestal voor op zouthoudende gronden, langs kusten en bij zoutpannen. Het geslacht omvat ongeveer 25 soorten.
naam Gele_hoornpapaver (Glaucium flavum)
waar open, meer of minder droge, voedsel- en kalkrijke plaatsen op vloedmerken, in de zeereep en op omgewerkte grond in het duingebied
bloei juni - augustus
kleur citroengeel
blad licht blauwachtig groen, veerdelig, ruw behaard, bovenste met hartvormige voet stengelomvattend
vrucht vrucht lijnvormig, 15-30 cm lang, meestal gebogen, kaal of door knobbels ruw, zaden in het gezwollen tussenschot ingebed