Duinviooltje (Viola curtisii)

Duinviooltje


Geen mooier tafereeltje dan het vrolijk blauwpaars-geel-wit gekleurde duinviooltje in het witte duinzand. Heerlijk om te fotograferen ook, liggend in het door het eerste lentezonnetje verwarmde zand.
Het duinviooltje groeit op voedselarme duingrond. De plant komt vlak achter de zeereep voor, op plaatsen waar konijnekeutels de grond een klein beetje bemest hebben en de konijnen zelf de grond wat opengewoeld hebben. Het duinviooltje is de een van de waardplanten van de duinparelmoervlinder en de kleine parelmoervlinder.
De plant heeft een verticale wortelstok die zich vertakt in meestal opstijgende stengels. De steunblaadjes zijn veerdelig.
Sleutel: De bloemstengel heeft blaadjes. De blaadjes zijn ondiep gekarteld. Bij de stengelvoet staan steunblaadjes. De stempel vormt een bolletje (geen schijfje met een punt en ook geen haakje zoals bijvoorbeeld bij het Maarts viooltje). De zijdelings bloemblaadjes wijzen schuinen omhoog. De topslip van de steunblaadjes is de grootste slip. Dit brengt je bij de driekleurige viooltjes. Bloemen minstens 1 cm, de kelkslippen steken niet buiten de bloemen. Met kleine, stevige blaadjes.

Klik op de afbeelding voor vergrote weergave met beschrijvende tekst

SPECIFICATIES - Duinviooltje
familieViooltjesfamilie (Violaceae)
info familie-
geslacht Viooltje (Viola)
info geslacht Alle soorten van dit geslacht hebben een spoor, een verlengstuk van het onderste bloemblad. Twee van de 5 meeldraden hebben een aanhangsel, dat in het spoor hangt en honing afscheidt. De meeldraden staan rond de stamper en laten alleen de stempel vrij. De helmknoppen vormen een soort van kegelvormig lichaampje dat aan de binnenzijde stuifmeel afgeeft. Het stuifmeel valt in een kuiltje in het onderste bloemkroonblad. En zo komt het op de tong van bij of ander insect, en via deze op de stempel van een andere bloem. Alle blauwe viooltjes hebben ook cleistogame bloemen: er groeien stuifmeelbuizen in de gesloten bloemknoppen die het vruchtbeginsel binnendringen. Deze bloemknopjes ontplooien zich echter nooit.
Blauwe wilde viooltjes hebben min of meer hartvormige blaadjes met kleine steunblaadjes. Driekleurige viooltjes, gele en de sierviooltjes hebben smalle bladen met grote, diepe ingesneden steunblaadjes. Onder de bloem zitten twee kleine steelblaadjes.
naam Duinviooltje (Viola curtisii)
waar op droge, enigszins stuivende, voedselarme zandgrond in de duinen
bloei april - herfst
kleur paars
blad lancet- tot lijnlancetvormig, de onderste eirond tot rondachtig, enigszins vlezig
vrucht eenhokkig vrucht met drie kleppen, de zaden zitten in het midden van de kleppen