Bezemkruiskruid (Senecio inaequidens)

Bezemkruiskruid


Het bezemkruiskruid onderscheidt zich van andere kruiskruiden door het lange,smalle blad. De plant oogt nogal 'rommelig'. De bloem heeft 12 tot 14 gele lintbloemen. Het zaad is talrijk en erg kiemkrachtig, de plant is dan ook met een ferme opmars bezig, en wordt hier en daar al als bedreiging voor inheemse soorten gezien.

Klik op de afbeelding voor vergrote weergave met beschrijvende tekst

SPECIFICATIES - Bezemkruiskruid
familieComposietenfamilie (Compositae of Asteraceae:)
info familieDe Composietenfamilie is op de Orchideeënfamilie na de grootste plantenfamilie. Meer dan een tiende deel van onze inlandse soorten behoren tot deze groep. Kenmerkend voor deze familie is de samenstelling van de bloem: elke ′bloem′ bestaat uit een aantal kleine bloempjes. Die kleine bloempjes hebben niet ieder een eigen kelk, maar ze worden bijeengehouden door een korfje of omwindsel van blaadjes. Zie voor meer informatie over deze familie Infoteksten/gele composieten elders op deze site.
geslacht Kruiskruid (Senecio)
info geslacht Senecio naar het Latijnse 'grijsaard'. Dit slaat op het witte pluis.

Er zijn diverse kruiskruiden. In de duinen tref je vooral het duinkruiskruid aan. Dit is een ondersoort van het Jacobskruiskruid. Het verschil zit in de lintbloemen (straalbloemen) : het duinkruiskruid heeft alleen buisbloemen. Hierdoor lijkt het op het boerenwormkruid. De laatste heeft echter een meer varenachtig blad. Het kleverig kruiskruid heeft lintbloemen en de stengel, bladeren en omwindselblaadjes zijn – zoals de naam al doet vermoeden – kleverig. Deze soort lijkt weer op het boskruiskruid, maar die laatste is dan weer niet kleverig. Het moeraskruiskruid heeft een blad dat grijsgroen viltig is aan de onderzijde en is lijnlancetvormig met zaagtandjes. Alles over de verschillende kruiskruidsoorten kun je vinden op Soortenbank - kruiskruid. of in het Cruijdeboeck Kruiskruid. Kruiskruid is bijzonder giftig voor dieren. De enige die hier zijn voordeel mee doet is de rups van de Sint_Jacobsvlinder, voor wie het Jacobskruiskruid de waardplant is: door het gif in zijn lijf wordt de rups onaantrekkelijk om gegeten te worden. De rups is door zijn ‘zebrastrepen’ gemakkelijk te herkennen.
naam Bezemkruiskruid (Senecio inaequidens)
waar arme grond, langs spoorwegen etc., veel in duinen
bloei mei - december
kleur geel
blad smal, lang, ongetand
vrucht zaden met pluis