Peervormige stuifzwam

Peervormige stuifzwam (Lycoperdon pyriforme)

De Peervormige stuifzwam is de enige stuifzwam die op hout groeit. Ze lijkt een voorkeur te hebben voor beuken, berken en zomereiken. Een hoogst enkele keer groeit de Parelstuifzwam op sterk verrot hout.

Of het een Peervormige of Parelstuifzwam is kun je zien door de stekeltjes van de zwam te wrijven. Bij de Peervormige blijft een kale ondergrond over, bij de Parelstuifzwam een kantachtig netwerk. Het vruchtlichaam is peervormig en 1-6 cm hoog. De Peervormige stuifzwam is gesteeld.

Het oppervlak is fijn korrelig, de kleur is wit tot geelachtig. Bij het rijper worden verkleurt de zwam naar bruin. De korreltjes vallen al gauw af. Bij wegkrabben blijft er geen netwerkstructuur achter. Er is een centrale opening.
De steel is 1-3 cm lang en bedekt met fijne, donkere schubjes, oppervlak wittig of beige tot bruin, met wittige rhizomorfen.

De geur is onaangenaam en doet wat aan die van de aardappelbovist denken.
De sporen zijn olijfbruin.
Kenmerken van het geslacht Stuifzwam  (Lycoperdon) waartoe Peervormige stuifzwam behoort.

Het vruchtlichaam is peervormig, aanvankelijk wit, maar bij rijpheid bruin wordend. De sporen zijn olijfbruin tot donkerbruin. Over het algemeen groeiend o de grond, zelden op dood hout.

Klik op de afbeelding voor vergrote weergave met beschrijvende tekst

SPECIFICATIES - peervormige_stuifzwam
familieStuifzwammen (Lycoperdaceae)
info familieStuifzwammen behoren tot de klasse van de Gasteromyceten- Buikzwammen. De sporen van Buikzwammen zitten in een bol, knol of zak. In de bol, knol of zak zit een kiemvlies waarop de sporen groeien. Dit kiemvlies kan op verschillende wijzen aanwezig zijn. Vaak is er een soort van inwendige steeltje. En vaak is er het zogenaamde gleba aanwezig, een sponsachtig weefsel waarin zich een of meer holtes (kamers) bevinden. In de kamers zit het kiemvlies. Soms is er ook een sponsachtig weefsel waarin geen kiemvlies aanwezig is, dit weefsel wordt het subgleba genoemd. Voor een juiste determinatie is het altijd nodig om de vruchtlichamen open te snijden om te zien of er (sub)gleba aanwezig is. De vruchtlichamen scheuren bij rijpheid van de sporen aan de bovenzijde open, zodat een wijde, diep komvormige opening ontstaat, of er ontwikkelt zich aan de bovenzijde een kleine opening, waardoor de olijf- tot donkerbruine sporen door regendruppels of door aanraking worden weggeblazen.
Tot de familie Stuifzwammen behoren de Bovisten en de Stuifzwammen. De Stuifballen behoren inmiddels tot de familie Tulostomataceae. De Aardappelbovisten tot de familie Scleroderma.

Stuifzwammen zijn peer- of zakvormig. Jong hebben ze aan de binnenzijde wit vlees. Ze hebben een steelvormig gedeelte. De sporen worden uitsluitend in het bolvormig gedeelte gevormd en niet in de steel. Het subgleba is altijd meerkamerig. |
Belangrijk bij de Stuifzwammen is ook de soort stekeltjes op het bolletje. Kijk als eerste of je ze kunt wegkrabben en of er dan een netachtige structuur achterblijft. Ook de kleur van het onderliggende velletje is belangrijk.

Bovisten zijn bol- of peervormig. Sommige soorten hebben een korte steel. Ook hier hebben jonge exemplaren aan de binnenzijde wit vlees. Bij het ouder worden verandert alles in gleba, bruin gekleurd van de sporen. Het subgleba is afwezig of indien aanwezig, nooit meerkamerig.
Bovisten hebben geen stekeltjes op het bolletjes. Het oppervlak kan wat bemeeld, zemelig, korrelig of wrattig zijn.
naam peervormige_stuifzwam (Lycoperdon pyriforme)
waar de enige stuifzwam die op hout groeit
sporeekleur olijfbruin
hoed wit tot geelachtig, snel bruin verkleurend
steel bij op de grond groeiende exemplaren witte myceliumstrengen naar begraven hout
plaatjes jong bezet met bruine stekeltjes, deze vallen spoedig af, bij wegkrabben geen netwerk